เดินไป ถ่ายรูปไป กินน้ำ กินข้าว เล่นอะไรบ้างนิดหน่อย แล้วก็มาถึง ห้องหิมะที่พี่ต้าร์อยากมา เสียค่าเข้าอีก ถึงจะจ่ายแบบเหมาก็ต้องเสีย แต่อันนี้รู้มาก่อนแล้ว ตอนเข้าเลยเสียแต่ค่าเข้าอย่างเดียว แล้วมาจ่ายตรงนี้เพิ่ม สรุปเสียไปเกือบพันกว่าจะได้เข้าห้องหิมะ ถ่ายรูปก่อนเข้าห้อง แค่ที่เปลี่ยนเสื้อผ้าก็เริ่มรู้สึกถึงไอเย็นแล้ว
ภายในห้องหิมะ
คนไปน้อยมากวันนั้น เพราะไปวันธรรมดา แม้ว่าจะเป็นช่วงปิดเทอม แต่คนที่เข้าห้องหิมะก็ยังน้อย อุณหภูมิในห้อง ติดลบ 3 องศา
แต่เนื่องจากคนน้อย อะไรที่ทำไม่ได้ หรืออยากทำแต่ไม่ได้ทำตอนคนเยอะ ๆ ก็ทำได้หมด อย่างในรูป
และก็มาถึงจุดที่น่าตื่นเต้นสุดในห้องหิมะ พี่ต้าร์ชอบเล่นไอ้นี่มาก แม้ว่าจะต้องเดินขึ้นบันไดไปหลายสิบขั้นก็เถอะ
นั่นคือการเล่นเหมือนเลื่อนหิมะ ที่เราจะนั่งอยู่บนคล้าย ๆ ห่วงยาง แล้วลื่นลงมาจากเนินด้านบน วันที่ไปทางลาดมีหลุมพอควร ไม่เหมือนครั้งก่อน เล่นไปสองสามรอบก่อนจะขี้เกียจเดินขึ้น
ถ่ายรูปอีกรอบ
สรุปกว่าจะมาถึงดรีมเวิร์ลก็เที่ยง อยู่ในห้องหิมะประมาณ 10-20 นาทีเท่านั้น เพราะแค่นี้ก็มือชา หน้าชาจนทนไม่ไหวแล้ว
