และก็ได้คนเลี้ยงพี่ต้าร์เป็นย่าบ๊อบกับปู่โน๊ต ย่าบ๊อบเป็นน้องสาวย่าแท้ ๆ ของน้องต้าร์ เรียกว่าเป็นย่าเล็กคนหนึ่งก็ได้

ย่าบ๊อบและปู่โน๊ตค่อนข้างรักเด็ก และรับเลี้ยงลูกหลานให้กับญาติ ๆ อยู่เสมอ แต่เสียตรงที่บ้านย่าบ๊อบอยู่นนท์ ขณะที่บ้านพี่ต้าร์อยู่สมุทรปราการ

เดินทางไกลไม่ใช่เล่นเลย ต้องไปรับน้องต้าร์คืนวันศุกร์ไม่ก็เช้าวันเสาร์แล้วเอาไปส่งเย็นวันอาทิตย์

เนื่องจากแถวนี้เด็กผู้ชายค่อนข้างเยอะ ที่พี่ต้าร์ตอนนี้ซน ๆ อาจจะเพราะเห็นพวกพี่ ๆ ผู้ชายเล่นกัน

ครั้งนั้นอาเติ้ลและอาตาลไม่ได้มาด้วย มีแค่ลุงต้น อาเต้ อาเตยและอาตั๋ง

รูปย่าอ้อยอุ้มพี่ต้าร์ กับอาตั๋ง

อาเตยกับอาเต้ ทำหน้าแปลก ๆ เหมือนไม่เคยถูกพี่ชายตัวเองถ่ายรูป

อากาศค่อนข้างร้อนมาก พี่ต้าร์เหงื่อไหลเยอะมาก แต่ก็ไม่ค่อยหงุดหงิด

พี่ตุลลูกของลุงต้น อุ้มพี่ต้าร์

อาเต้กับอาเตยอีกรอบ กำลังอุ้มพี่ต้าร์

ภาพนี้เอามาให้ดู ให้รู้ว่าพี่ต้าร์เป็นหลานรักของลุงต้น เพราะเป็นหลานคนแรก จนบางครั้งพี่ต้าร์เหมือนรักลุงมากกว่ารักพ่ออีก

ช่วงนึงของเด็กทารกที่น่าจดจำก็คือ ช่วงฟันขึ้น ช่วงนั้นเด็ก มักจะหาอะไรเข้าปากเพื่อเอาเหงือกมาขบ

พี่ต้าร์เองก็เหมือนกัน จริง ๆ แล้วของเล่นที่ให้ขบเล่นก็มี แต่ตอนนั้นไม่มีใกล้มือพี่ต้าร์ พี่ต้าร์ก็เลยต้องหาของใกล้มือที่สุดมาเล่น ในรูปนี่คือรีโมทยูบีซี ถ้าบ้านใครมีก็ลองเอาขนาดมาเปียบเทียบกับขนาดตัวพี่ต้าร์ตอนนั้นแล้วกัน

หม่ำ ๆ อร่อยพี่ต้าร์ไปเลย

จริง ๆ ไม่ได้กัดนานเลย เพราะคิดว่ารีโมทมันสกปรกและแข็งเกินสำหรับเด็ก ปล่อยให้เล่นพักเดียวก็เอารีโมทไปเก็บ

พอเริ่มคลานได้ก็ยิ่งต้องดูมากขึ้น เพราะสามารถไปไหนมาไหนได้ไกลขึ้นและต้องคอยระวังไม่ให้พี่ต้าร์เจ็บตัวจากการคลาน

ช่วงนี้เด็ก ๆ ก็เริ่มจำหน้าคนได้ เล่นได้เยอะมาก พี่ต้าร์ตอนนั้นเป็นเด็กดี เลี้ยงง่ายไม่มีงอแงเลย

ร่าเริง ยิ้มเก่งหัวเราะเก่ง ชวนเล่นตลอด

น้องต้าร์ในตอนนั้นเริ่มอ้วนขึ้นมา ไม่เหมือนตอนแรกเกิดและสองสามเดือนแรก

ตากับยาย ปลื้มสุด ๆ กับหลานคนแรก

เห่อหลานคนแรกมาก ๆ

ตาชอบเด็กผู้หญิงอยู่แล้ว ขนาดตอนนี้มีน้องเติ๊ดเป็นหลานคนที่สองแล้ว ก็ยังรักพี่ต้าร์มาก ๆ อยู่ดี

ตอนจะกลับนี่ ตากับยายมีซึมไปบ้าง เลยเพราะว่าไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ นาน ๆ ทีถึงจะหาโอกาสหยุดยาว ๆ ไปหาได้

เพราะชาวคริสเตียนเชื่อว่า คนเราเกิดมาพร้อมกับบาปกำเนิด จึงต้องทำพิธีรับศีลล้างบาป

พี่ต้าร์ตอนอยู่ในโบสถ์รอทำพิธี

ลุงต้น ป้ากฤษ พี่ตุล มาด้วยโดยป้ากฤษเป็นแม่ทูลหัวของพี่ต้าร์ บังเอิญเป็นวัดใกล้ ๆ ที่บ้านญาติ ๆ อยู่กัน เลยเจอปู่กับย่าอีกคนของพี่ต้าร์ด้วย

ในรูป คุณพ่อกำลังใช้น้ำเสกทำพิธีล้างบาปให้พี่ต้าร์ จากหลับอยู่ก็ตื่นเลยโดนน้ำเย็น ๆ รดหัว

ตื่นมาก็กินซะหน่อย

ถ่ายรูปหน้าโบสถ์ ตอนเสร็จพิธีแล้ว

รูปพี่ต้าร์ตอนสองอาทิตย์แรก

ตอนนั้นพี่ต้าร์ตัวนิดเดียว ดูนิ่ม ๆ ไปทั้งตัว

ช่วงนี้ต้องเอาพี่ต้าร์ไปฝากยายคนหนึ่งของพี่ต้าร์ เนื่องจากแม่พี่ต้าร์ไส้ติ่งอักเสบหลังคลอดได้ไม่นาน เลยต้องผ่าตัดอีกรอบหลังจากคลอดไม่ถึงเดือน

ฝากอยู่ประมาณอาทิตย์กว่าจะได้ไปเอาคืน เพราะต้องรอแม่พี่ต้าร์พักฟื้นหายดีก่อน

เวลามีไอติมในมือ พี่ต้าร์จะมีความสุขมาก ๆ ลืมสวยไปเลย

ตอนนั้นประมาณสองขวบกว่า ๆ กินทีไรเลอะเทอะทุกที

ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเวลากินไอติม

กินจนหมดแล้วก็ยังเสียดาย ไม่ยอมเลิก

รูปย้อนอดีตของพี่ต้าร์เหลือไม่ค่อยมากแล้ว มีเหลืออีกที่ยังไม่ได้เป็นกล้องดิจิตอลตอนเด็ก ๆ เลย (ตั้งแต่เกิด) คงต้องไป scan แล้วก็เอามาลงทีหลัง

ก่อนหน้านี้ ตอนเด็กกว่านี้ก็ยังกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ตอนนี้พี่ต้าร์ไม่ค่อยกลัวทะเลแล้ว

สอนพี่ต้าร์เดินเตะน้ำทะเล

แล้วก็ช่วยอุ้มหลบหน่อยเวลาคลื่นสูง ๆ หน่อยมา

ภาพเคลื่อนไหว

เล่นซักพักก็ไม่ยอมให้พ่อจูงมือซะแล้ว จะเดินเล่นคนเดียว

รูปตอนนี้ผมยังสั้น ๆ อยู่เลย

น้องต้าร์ไว้หน้าม้ามาตั้งแต่เด็ก ๆ เลย

เมื่อก่อนก็ดูอ้วน ๆ เหมือนเด็กทั่ว ๆ ไป ไม่เหมือนตอนนี้ผอมลงเยอะเลย

อ้วนสมบูรณ์มาก

หน้างี้กลมดิ๊กเลย

พี่ต้าร์กับแม่ ไม่ค่อยได้ลงภาพคู่ ภาพนี้คงภาพแรกที่เห็นหน้าตรง ๆ